Дзённік настаўніцы. 25 чэрвеня - 3 ліпеня
Даўно ўжо павінна я была сесці і перагартаць сваю "Бельгію" з пэўнымі важнымі мэтамі.
Даўно ўжо павінна я была сесці і перагартаць сваю "Бельгію" з пэўнымі важнымі мэтамі.
Па-рознаму, канешне, крыўдзяць нас касіры ў крамах: то пенсійную ільготу папросяць, то з жалем у вачах папярэдзяць пра высокую цану, але сёння яны пераўзышлі самі сябе.
От калі каціны Божанька выдаваў катам паложаныя ім ад нараджэння дзевяць дадатковых жыццяў, то на нашай Лізе ў яго перамкнула – і ён даў ёй двайны наборчык.
Па-рознаму, канешне, крыўдзяць нас касіры ў крамах: то пенсійную ільготу папросяць, то з жалем у вачах папярэдзяць пра высокую цану, але сёння яны пераўзышлі самі сябе.
Гэта была благая ідэя – пачынаць чытаць "Gloria victіs (Слава пераможаным)" Элізы Ажэшкі адразу ў электрычцы.
Нешта зусім я стала паламаная.
А вось жа сёння корпус Дударовых папер, якія пакрысе адшукваюцца то там, то тут, павялічыўся на дваццаць старонак:) Удалося адшукаць частку ягонага перакладу паэмы Гайнэ "Германія Зімовая казка".
Пра розніцу пакаленняў.
Думаю, тыя з нас, хто спадзяецца, што мае дастаткова трывалую псіхіку, каб усвядомлена жыць у гэтым усясветным абсурдзе, працягваць спакойна выконваць свае абавязкі і рабіць сваю справу, не гледзячы ані