Калі я спрабую паглядзець на даступны мне сусвет адчужана, збоку, ён уяўляецца мне сістэмай жалезных скрыняў, у якіх адчайна і роспачна мітусяцца людзі, спрабуючы выбрацца вонкі.
Паехалі мы сёння з Іллюхам па школьную форму.
Аднойчы мы – я, мая траюродная сястрычка Каця з Лунінца і мамусік – паехалі ў экспедыцыю пракладаць маршрут для адной амбітной экскурсіі.
Пакупачкі) Як я рада гэтым кніжкам! Грыневіча ў Акадэмкнізе забрала АПОШНЯГА. Кажуць, калі шчэ дзе і ёсць, то ў Белкнізе толькі.
Хочацца сказать дзякуй і ўсіх абняць. У такія дні верыцца, што неяк разам вырулім.
25 -27 ліпеня
Мне сёння адзін хлопчык сказаў, што ён увесь час думае пра жыццё, і яму ад гэтага цяжка. Кажа, што заўважыў: хто не думае, той жыве лёгка, а хто думае – жыве складана.
І трэба ж было, каб менавіта сёння ў стужцы паміж шокам і смуткам па Алесю Пушкіну трапілася мне згадка аб чарговым выступе аднаго беларускага літаратара на фэсце дыяспары з адвечнай
Ілля ўжо трэці тыдзень у летніку, і я ўпершыню за вельмі працяглы час, больш за дзесяць год дакладна, засталася зусім без ніякіх дзяцей.
