Адукацыйныя паралелі. Сітуацыя, у якой можам быць мы
«Брестский курьер»: Сёлета мне зрабілі ганаровую прапанову – пабыць інструктарам на тэматычным журналісцкім летніку для дзяцей, што арганізуе беластоцкая беларуская газета.
«Брестский курьер»: Сёлета мне зрабілі ганаровую прапанову – пабыць інструктарам на тэматычным журналісцкім летніку для дзяцей, што арганізуе беластоцкая беларуская газета.
Падлічана, што шведы ва ўзросце ад 15 да 24 гадоў знаходзяцца пад уплывам медыя ў сярэднім 7 гадзін штодня. Таму медыяадукацыя афіцыйна інтэграваная ў нацыянальны навучальны план.
Ці незаменныя школьныя дзённікі з адзнакамі? Што лепей: выстаўляць балы ці пісаць кароткі каментар у стылі «добра-дрэнна»? Learning World Euronews пра падыходы да ацэнкі ведаў у сучасных школах.
Больш за 50 навучэнцаў беларускіх школ, пачынаючы з 1994 года, атрымлівалі магчымасць навучацца паводле сістэмы International Baccalaureate Organization дзякуючы бясплатным навучальным стыпендыям United World Colleges.
Не хацеў бы безумоўна пагаджацца з тымі, хто сцвярджае, што ў «цывілізаваных» краінах не існуе адзінай дзяржаўнай ідэалогіі. Яна ёсць. У тым ліку і ў адукацыі.
Адукацыйны візіт беларускіх настаўнікаў у Польшчу адбыўся з 23 па 28 сакавіка 2014 г. Што ўразіла нашых педагогаў? Як мы выглядаем на фоне іншых? Ці ў тым кірунку рухаемся? З якімі праблемамі нам яшчэ прыйдзецца сутыкнуцца ў будучыні і як іх вырашаюць нашы калегі?
Джон Хэці даследаваў фактары ўплыву на дасягненні, якія залежаць ад вучня, сям’і, школы, настаўнікаў, методык і адукацыйных праграм. Даследаванні паказалі, што значны ўплыў на дасягненні вучняў аказваюць настаўнікі, выкарыстаныя методыкі навучання, стасункі настаўнік – вучань, матывацыя ды самаацэнка самога навучэнца. Хэці сцвярджае, што ўзаемабачнае навучанне – найлепшы шлях для павелічэння вучнёўскіх дасягненняў.
У жніўні 2013 года адбыўся другі адукацыйны візіт беларускіх настаўнікаў, выкладчыкаў, навукоўцаў і прадстаўнікоў неўрадавых адукацыйных арганізацый у Эстонію па праграме «Інфармацыйна-камунікатыўныя тэхналогіі ў адукацыі». Пра першы візіт па гэтай праграме ў мінулым годзе вельмі цікава і змястоўна расказала Наталля Ільініч у серыі артыкулаў. За 2013 год як у эстонскай, так і ў беларускай адукацыі адбылося шмат значных падзей...
Як стварыць сістэму, якая будзе даваць вялікай колькасці людзей якасныя веды? Спачатку я меркаваў, што вучоба павінна быць на англійскай мове. Тады можна будзе адкрываць ВНУ па ўсім свеце. Але потым я, вядома, зразумеў, што, калі заняцца яшчэ і выхаваннем элітаў у Грузіі, то стварэннем англамоўнага універсітэта гэтая задача не вырашаецца. Вельмі важна вучыць на грузінскай мове. Інакш людзі, якія вучацца ў бакалаўрыяце на замежнай мове, перастаюць паўнавартасна валодаць роднай мовай - прынамсі, у сваёй спецыяльнасці. Я сустракаў добрых юрыстаў, якія вучыліся ў Германіі, але не здольныя напісаць закон па-грузінску. Яны проста такімі канструкцыямі не карыстаюцца.
Карацей, я стварыў строга грузінскі універсітэт.
Большаць школ Эстоніі належаць не дзяржаве, а муніцыпалітэтам – мясцоваму самакіраванню. Так, з 560 эстонскіх школ толькі 31 дзяржаўная – гэта ў асноўным установы для дзяцей з асаблівымі адукацыйнымі патрэбамі; прыватных школ – 37; астатнія 489 – муніцыпальныя.