Блогі

Простыя рэчы

Юрась Каласоўскі
17.02.2016

У шпіталі, я і ў войску, пачынаеш цаніць самыя простыя рэчы. Так атрымалася, што ў шпіталь – Магілёўскую гарадскую лякарню хуткай медыцынскай дапамогі – я трапіў праз тры гады пасля таго, як там жа мне рабілі аперацыю, звязаную з апендыцытам. Цяпер – таксама аперацыя, таксама ў вобласці жывата, таксама зіма…

Паколькі атрымалася так, што раптам з’явіўся вольны час, то надарылася магчымасць падумаць і асэнсаваць тое, што не паспяваеш заўважыць, будучы занятым паўсядзённымі клопатамі.

Спынюся на трох рэчах.

«З дзяцінства нас вучылі не жыць, а паміраць»

Тамара Мацкевіч
11.12.2015

У нобелеўскай прамове Святланы Алексіевіч мяне закранулі словы, адрасаваныя настаўнікам.

"Мы убийцы, папа!" - сказала пісьменніца свайму бацьку-настаўніку пасля таго, як пабачыла ў Афганістане нядаўніх школьнікаў, паслухмяных настаўніцкіх дзяцей, якім з дапамогай школы заклалі скажоныя ідэалы, - "Дети, которых вы с мамой учите, на чужой земле убивают неизвестных им людей, чтобы все твои слова превратились в прах. Мы – убийцы, папа, понимаешь!?"  Бацька заплакаў.

«Какой подлец!»

Тамара Мацкевіч
21.11.2015

Учора, прабягаючы міма Акадэміі паслядыпломнай адукацыі, у імправізаванай курылцы на вуліцы  ўбачыла каля дзясятка святочна апранутых настаўніц, якія бавілі час за размовамі і перакурам. “Подумай, какой подлец!” – даляцела да маіх вушэй фраза адной з курыльшчыц. Я ні на кроплю не здзівілася ўзроўню дыскусіі адукацыйнай эліты і пабегла далей.

Матэматыка супраць інфармацыйных качак

Міхась Булавацкі
15.11.2015

Апошнім часам у медыя з’яўляецца шмат “інфармацыйных качак”, якія дапамагае выкрыць простая школьная матэматыка.

З аповесці расійскага пісьменніка Вячаслава Кандрацьева: “Сталі яны па чатыры ў рад і пайшлі. Чалавек трыста іх было, вось і расцягнулася калона на паўкіламетра…”

Мая краіна, або вакол Беларусі за 13 год

Юрась Каласоўскі
13.10.2015

1 траўня 2002 года. Заканчваючы першы курс ВДУ імя П.М. Машэрава, задумваўся пра тое, што зусім мала ведаю сваю радзіму, за 20 год жыцця пабыўшы толькі ў дзясятку гарадоў – наперш там, дзе жывуць сваякі або з рознымі экскурсіямі. А што я ведаю пра, напрыклад, Паставы, Пружаны, Чэрыкаў, Мазыр, Ваўкавыск і Барысаў? Толькі тое, у якой вобласці яны знаходзяцца? Таму вырашыў сесці на цягнік і накіравацца ў Барысаў. Проста так, без нейкай папярэдняй падрыхтоўкі.

Абарона ад дурака

Тамара Мацкевіч
04.08.2015

У электроніцы ёсць такі тэрмін – абарона ад дурака. Г. зн., калі дурань нешта зробіць не так, прыкладам, пераблытае “плюс” з “мінусам”, прылада не павінна папсавацца.

Амаль усе складаныя тэхнічныя механізмы маюць такую схему.  Мела яе і Чарнобыльская станцыя, аварыю на якой, справакаваў па звестках МАГАТЭ якраз дурань, што па загадзе зверху адключыў тую самую абарону ад дурака.

Я вяду да таго, што дурань, які трапляе наверх, які надзелены паўнамоцтвамі, нашмат страшней любой тэхнагеннай катастрофы. Ён і ёсць катастрофа сам па сабе.

Швецыя вачыма беларуса

Юрась Каласоўскі
25.06.2015

З 8 па 12 чэрвеня група беларускіх настаўнікаў і журналістаў разам з дэлегацыямі з Арменіі, Казахстана і Украіны прыняла ўдзел у летняй школе, арганізаванай пры падтрымцы Інстытута Фойо ў Кальмары – горадзе на поўдні Швецыі. Семінар быў вельмі карысным як для настаўнікаў, так і для журналістаў, але ж запомнілася паездка не толькі працай…

Без тараканаў у галаве

Тамара Мацкевіч
05.05.2015

Што перашкаджае настаўніку быць сучасным? Здаецца, нічога не замінае прыпыніцца: падумаць, чаго чакаюць ад цябе вучні, пачытаць, якіх ведаў і кампетэнцыяў запатрабуе ад іх дарослае жыццё, урэшце, прыгледзецца, як паводзяць сябе калегі, якімі методыкамі карыстаюцца, як наладжваюць адносіны з вучнямі, якія каштоўнасці маюць і якія выхоўваюць у навучэнцаў.

Аднак нашы настаўнікі не робяць гэтага, а ўпарта ідуць за стэрэатыпамі, якія моцна заселі ў іх галовах з савецкіх часоў і, відаць, перадаюцца маладым паветрана-кропельным шляхам.

Памочнік настаўніка-выхаваўцы

Эва Боргаш
04.05.2015

Настаўнік – не прафесія, а лад жыцця. Каб быць настаўнікам, недастаткова скончыць адпаведную навучальную ўстанову і  атрымаць дадатковую кваліфікацыю на курсах і трэнінгах. Гэта, вядома, важна – бо дадае майстэрства. Не менш важна, аднак, мець адмысловае стаўленне, пакліканне, радасць ад удзелу ў развіцці дзяцей і моладзі. Многія настаўнікі маюць гэта ў сабе як дар. Кожны можа ў большай ці меншай ступені гэтыя якасці ў сабе развіць (для гэтага неабходны: настойлівасць, мудрасць і спачуванне).

Старонкі